
'Hebben we een foto?'
'Nee, een filmpje. En het adres.'
'Dat mag ik hopen. Hoe ziet hij eruit?'
Rico snuift even voordat hij antwoordt. 'Spieren om indruk te maken. Te opgepompt.'
Ik klop even op zijn buik waar een laagje vet het sinds een paar maanden stiekem lijkt te gaan winnen van zijn bezoeken aan de sportschool. Ik voel hoe de buikspieren zich in een reflex hebben aangespannen. Hij snuift weer.
Ik geef een duimpje.
'En tattoos,' vervolgt Rico. 'Hij zit helemaal onder.'
Ik rem af voor het stoplicht.
'Laat eens zien.'
Hij is even met zijn smartphone in de weer. Daarna laat ie me de beelden zien.
'Tribals.' Ik grinnik.
Achter ons klinkt een claxon. Ik steek verontschuldigend mijn hand omhoog en trek rustig op. Het rijdende koektrommeltje haalt ons in. Een omhooggestoken middelvinger met daarachter een kaalgeschoren kop met bewegende lippen die van alles uit lijken te kramen, raast voorbij.
'Hij moest eens weten.'
'Beter van niet, Rico. Beter van niet.'
'Nee. Heb je gezien? Ook helemaal beschilderd.'
'Ook met tribals.'
Hij doorbreekt de stilte.
'Het is niet meer als vroeger, Angus.'
'Wat?'
'Tatoeages. Weet je nog? Toen wij jong waren, waren dat roofvogels, kruisen, halfnaakte wijven of een hart met een mes erdoor.'
Ik knik. 'Toen moest je naar het woonwagenkamp om een plaatje te laten zetten.'
'Ja.' Hij lacht. 'BIj Tattoo René.'
'En friet haalde je bij Friture Leny.'
'Waar de flipperkast stond.'
'We worden oud.'
Een paar minuten lang is er alleen het zachte geluid van de zescilinder die zich gevangen voelt.
'Tatoeages.'
Het is alsof ik hem kan horen denken.
'Ze hadden toen geen betekenis. Niet echt. Toch? Maar je wist wel met wie je te maken had.'
'Precies,' zeg ik.
'En nu? Heb je de laatste trend gezien?'
'Vertel.'
'Bij die meiden van in de twintig of begin dertig. Een kleintje boven de achillespees of achter de ellenboog. Zo'n beetje van net niet.'
'Ah.' Ik glimlach. 'Ja, dat. Terwijl ze dan in een kokerrokje lopen op dure naaldhakjes. De laatste advocate die ik had, had een bijtje op de wreef.'
'Slaat toch nergens op.'
'Nee, maar ze deed haar werk wel goed.'
'Dus toch oppassen dadelijk?'
'Altijd, Rico. Altijd.'