Brussel wordt terecht de hoofdstad van Europa genoemd. Naast de voornaamste Europese instellingen herbergt de stad tevens het militaire bondgenootschap Navo met aan het hoofd de Nederlander Mark Rutte. Ruslands gek nummer twee dreigde er ooit mee dat een raketaanval op de splinternieuwe hoofdzetel tot de mogelijkheden behoorde.

Buiten de Europese wijk, de Navosite en het achtenzestigjarige Atomium, wordt één gebouw meestal vergeten, ook al prijkt het aan de horizon hoog boven de stad: de basiliek van Koekelberg. Zij moest de vergelijking doorstaan met de Basilique du Sacré Coeur in Parijs, maar een Montmartre werd het nooit. Vlak in de buurt ligt de verpauperde stadswijk Molenbeek, door Donald Trump als hellhole beroemd geworden. Smart Donald vroeg zich ook af wat dat gebouw op de heuvel met basilicum te maken had?

Onder de vloer van de imposante kerk bevinden zich zowaar vier evenementzalen met de klinkende namen Nobis, Rome, Mimosa en Vita. Deze laatste is ingericht als theaterzaal met honderdnegenenzeventig zitplaatsen. Vandaag wordt hij verhuurd aan de VFF, de Vereniging van de Fantastische Film. De leden krijgen in avant-première de rampenfilm ‘BXL no longer’ te zien in gezelschap van de regisseur. Het plot: een machtige onbekende groep wil de Europese inmenging op wereldvlak teniet doen en Brussel verwoesten. Tijdens een luchtaanval worden de steunpilaren onder het Atomium weggeschoten. De negen bollen rollen naar het centrum…

Net wanneer in de film een van de bollen de basiliek nadert, hoort men een oorverdovend lawaai en trilt de zaal hevig. Even denkt men dat het een grap is van de regisseur, maar hij veert recht en rent naar de uitgang. Iedereen wil nu weg. De elektriciteit valt uit. In het donker grijpen mensen elkaar vast. Er ontstaat paniek. Iemand roept om kalm te blijven en hulp af te wachten. Er lichten gsm’s op, maar hier diep onder de grond is er geen bereik en kan men niet bellen.

“Wat gebeurt er?” vraagt de totaal ontdane regisseur aan de securityman die met het intern communicatiesysteem contact probeert te maken.
“Ik krijg geen gehoor. Ik tracht boven te geraken. Probeer de mensen te kalmeren. Vraag hen terug neer te zitten want ook de noodverlichting werkt niet meer.”
In het gedrang hebben mensen zich bezeerd. De regisseur slaagt erin hen gerust te stellen. Ze volgen zijn raad op en keren op de tast terug naar de stoelen. Niemand praat meer. Iemand huilt zachtjes. Iedereen wacht bang af. Heel in de verte hoort men sirenes loeien.

De man van de beveiliging kan zijn ogen niet geloven. Wat een ravage! Aan de achterzijde van de Basiliek, voor de ingang van de ondergrondse zalen, is een rode helikopter neergestort en heeft een elektriciteitskast verpulverd. Gelukkig is geen brand uitgebroken. De man krijgt een naar gevoel. Hij herkent deze helikopter. Het is bekend dat koning Filip, die een ervaren piloot is, regelmatig toertjes maakt met dit toestel in de omgeving. De brandweercommandant verzekert hem dat de piloot, een ordonnansofficier van de koning, het overleefd heeft.

Samen met enkele hulpverleners haast de securityman zich terug naar de Vitazaal. Het is er akelig stil …

Basilicum?