De lus van Lowie

Altijd een feest om je verhalen te lezen, Tony. Een paar suggesties: - De gang rook anders. - Dezelfde plek als altijd, tegen de lage muur die hij zelf had gemetseld. (Schrap de verhandeling over 2019 en rugpijn. Het gaat om de overdracht van de hond. Dit leidt af van de scène.) - 'Zorg voor hem...

Dag Tony, Mooi! Het raakt. De sfeer is uitstekend neergezet. Het benoemen van de andere geur, de leren jas, twee stoelen in plaats van vier, de wijnglazen. Maar ook het schijnbaar negeren van die jas, er niets over zeggen. Alleen maar kijken en doorlopen. De hond lijkt een spiegel te zijn van de...

Zoals Edwin al aangaf, zielig voor Lowie die negen maand zijn baasje moest missen en voortaan niet meer in de tuin maar op een appartement moet rondlopen. Knap, de beschrijvingen van de verwijtende ex en de verwijzingen naar haar nieuwe huisgenoot.

Mooi geschreven! Treurnis en ongemak komen heel goed over. En arme hond die het allemaal maar overkomt. Wat me opviel: de hoofdpersoon heet Tony, jij heet Tony - maar toch verteld in de derde persoon. Bewuste keuze voor wat meer afstand misschien, of gewoon een andere Tony?