Even weer thuis

Frans, dit verhaal doet me aan het “schuldige landschap” van Armando denken. Het speelt zich vooral tussen de regels af. De keuze van het perspectief geeft het verhaal een bijzondere lading. (Ik moest het wel een paar keer lezen. En dat is een compliment.)

Het duurde even tot het kwartje viel en ik doorhad wie de verteller is hier. En dat was een leuk moment, mooi gedaan! Wat er precies is gebeurd tussen vader en zoon weet ik niet, maar wie er fout zat is wel duidelijk. En later volgt de sloop, als wraak op de slechte jeugdervaringen. Goed verhaal 👍�...