Gegokt en.....?

Als ik kom aangelopen staat er al een flinke rij mensen. Jan en Derek wilden nog een laatste maal hun geluk beproeven aan de blackjacktafels. Zij hebben op deze trip tezamen een halfjaar salaris weten te winnen, terwijl ik een kleine tweeduizend dollar in de min sta. Vandaar dat ik nu alleen achteraan aansluit. Ik merk dat ik uit de toon val met mijn Europese look. En niet te vergeten de 'zonnebril' die ik hierbinnen draag. Vooraan staan twee uit de kluiten gewassen gorilla’s legitimatiebewijzen te controleren. Bij zo'n beetje elke nachtclub dien je ook aan een ongeschreven dresscode te moeten voldoen om binnen te komen. Hier in Vegas betekent het vooral chique gekleed met lange mouwen bij een buitentemperatuur van gemiddeld 42℃.

Ze kijken naar het eind van de rij waar ik sta en stoten elkaar aan. Met een blik in hun ogen die niet onderdoet voor een doorsnee DDR-douanier komen ze mijn kant op gelopen. In mijn onderbuik voel ik dat ze mij komen aanspreken. Als het over de zonnebril gaat heb ik pech. Ik kan deze gewoon weg niet afdoen vanwege de conjunctivitis. De oogarts in Nederland was heel duidelijk in zijn instructies. Deze reis kan alleen doorgang als ik deze speciale bril de hele dag op houd. Daardoor heb ik ook al geen duik in het zwembad kunnen nemen vanmiddag. Contact met water was namelijk uit den boze. Het zou toch verdomd jammer zijn als ik deze avond ook al aan me voorbij moet laten gaan. De zwarte pakken met oortjes komen inderdaad linea recta op mij afgelopen. Gorilla nummer één tovert uit het niets een tandpastaglimlach tevoorschijn en steekt zijn hand uit.

‘’We didn’t know you were joining us tonight Mr. Tiësto. Please follow us’’.

Voor ik überhaupt iets kan antwoorden word ik meegenomen langs de rij direct naar voren. Die mafkezen denken dat ik Tiësto ben. Jan en Derek zullen dit nooit geloven. De mensen in de rij pakken hun mobiel tevoorschijn en beginnen foto’s van me te maken. Een jongedame gilt: ‘’woeeewww Tiestooooo’’. Bij binnenkomst in de club komt een kleine, gezette man met een stijlvolle snor op me afgelopen. Hij pakt me stevig vast en geeft me drie kussen op mijn wang.

‘’Welcome back to the Excalibur mister Tijs!'' I didn’t forget, three kisses in Holland you told me the last time. You Dutch are so cute with your humility, waiting in general admission. ''

Net voor ik aan deze excentrieke manager wil toegeven dat ik niet mijn landgenoot ben, besef ik me dat mijn kansen zich in deze stad van geluk en ongeluk beginnen te keren. Deze man heeft Tiësto al eens ontmoet, en nog beseft hij niet dat ik iemand anders ben. Als ik mijn stem een beetje vaag houd en me hierdoorheen bluf kunnen we misschien een avond beleven voor in de boeken.

‘’Sorry, I have uhm..some trouble with my throat. Just looking for a quiet night.’’ Ik moet me lachen inhouden om de zware stem ik opzet. De gemiddelde travestiet zou er jaloers op zijn.

‘’Mister Tijs I know those quiet nights of yours. Hij buigt zijn hoofd naar me toe en fluistert: ‘’Between you and me, there are a lot of pretty girls here tonight, I will let them know that DJ Tiësto wants to have a quiet night''. Hij neemt afstand en knipoogt. ‘’We will talk later, and maybe I will get back to you on the promise you made the last time. Please follow Eduardo he will take care of you the whole night.’’ Hij wijst op de schuchtere jongeman die naast hem staat.

Even snel als hij tevoorschijn komt is de clubmanager verdwenen. Eduardo vraagt of ik hem wil volgen. We lopen door een donkere gang, en vervolgens enkele trappen op. De bas van de muziek trilt door in de muren. Uiteindelijk komen we terecht in een ruimte met paarse wanden. Zo kitsch, zelfs in het woonwagenkamp gaan ze hiervan over hun nek. Eduardo opent een gordijn en voor me verschijnt een ruimte waar vier schaars geklede vrouwelijke bediendes me glimlachend verwelkomen. Als ik naar de balustrade loop zie ik voor me de hele danszaal onder me, waar iedereen uit zijn dak aan het gaan is. Snel pak ik mijn telefoon en app de achterblijvers.

Kom snel naar excalibur, ze denke dat ik tiesto ben..zit VIP. heb gezegd dat jullie mijn manager en neef zijn. vraag naar Eduardo

De dames beginnen al een fles champagne open te maken en rond te spuiten. Het startsein is gegeven om te feesten. Op zijn Tiësto's. Borden met lekkernijen worden naar binnen gebracht. Ik gebaar naar Eduardo, die vervolgens komt aangelopen.

''Eduardo can you go to the entrance, my manager and nephew will be there soon. Can you escort them over here''. Op mijn telefoon laat ik de selfie zien die we gisteravond bij het diner gemaakt hebben.

''Of course Mister Tiësto..of course''.

Twintig minuten later komen Jan en Derek naar binnen gelopen. De blik in hun ogen is die van een vijfjarige in een snoepwinkel. Meteen storten ze zich op de champagneflessen die op tafel staan. Ieder opent een fles en zet hem op zijn mond alsof ze hier rechtstreeks uit de woestijn naartoe gekropen zijn. Exclusieve sushi wordt verorberd als het Hollandse nieuwe is. Ik kan mijn lachen niet inhouden. Terwijl ik tegen de reling leun komt een van de serveersters naast me staan. Na wat beleefdheden uitgewisseld te hebben ritst ze zo mijn gulp open. Ongegeneerd begint ze me te pijpen. Tien minuten later kan de hele dansvloer zien hoe ik klaarkom over het gezicht van iemand waarvan ik alleen heb meegekregen dat haar voornaam met een S begint. Er wordt flink gejoeld en mijn naam wordt gescandeerd. Dit is echt het moderne Sodom en Gomorra. Ik trek de kurk van een fles wijn en begin te lurken aan het alcoholische goedje. Een calvarie aan vrouwelijk schoon komt uit het niets tevoorschijn en we feesten gezamenlijk of ons leven ervan afhangt.

Anderhalf uur later zie ik Derek zijn handen in de broek van een wulpse brunette verdwijnen. Ik heb niet het idee dat hij opzoek is naar de verlovingsring voor zijn Janneke, waar hij vanochtend aan het ontbijtbuffet nog zo gepassioneerd over vertelde. Zijn tong steken in de keel van de licht getinte jongedame ernaast zal denk ik evenmin op waardering van het thuisfront gerekend kunnen worden . Terwijl ik dit allemaal van een afstandje bekijk is de clubmanager stiekem naast me gekropen. Uit Eduardo heb ik losgepeuterd dat hij Hades wordt genoemd. Hoe toepasselijk. Hij roept in mijn oor: ''Mister Tijs the promise you made the last time. It would make me very happy''. Ik ben al te beneveld om te bedenken wat er van me gevraagd zou kunnen worden en schreeuw hem toe: ''Yes yes the promise...Yes lets go do it''

Ik loop achter Hades aan. Na enkele trappen afgedaald te zijn en gangen doorlopen zijn we voor mijn gevoel zo een beetje aan de overkant van de VIP-ruimte. ''Only fifteen minutes, that will do'' zijn de laatste woorden die Hades tegen me zegt voor hij me de dj-booth opduwt. De MC van dienst schreeuwt ten aanzien van de volle danszaal in de microfoon: ''Especially for us tonight DJ Tiësto will play a mini-set...so make some noiseeee!!! Ik staar naar het dj-paneel voor mijn neus. Het heeft iets weg van de roulettetafel waar we gisteravond ons geluk kort beproefden.

‘’Rien ne va plus'', fluister ik mezelf moed in.