Toen ik vijftien was en we tijdens de les Nederlands een schrijfopdracht kregen, stelde ik vast dat mijn klasgenoten dat maar niets vonden. Ze schreven namelijk niet graag. Ik kon dat maar niet geloven, ik dacht dat het bij het etaleren van anti-schoolsheid hoorde. Stilaan kreeg ik meer en meer signalen dat niet iedereen schrijven leuk vond. Het was misschien wel de meest verbazingwekkende vaststelling van mijn tienerjaren. Dat en dat iedereen bier lustte. Ik ben altijd blijven schrijven, maar niet altijd in hetzelfde genre. Ik heb vier jaar les Nederlands gegeven in het secundair onderwijs, dat ook.
Stel hier vragen over de opdracht of deel tips met andere schrijvers. Reacties op de verhalen zelf vind je bij elk verhaal.
Log in om te reageren
En je mocht niet schrappen!
Fijne uitdaging.... 😁 Een vraagje in het algemeen. Waarom is het maximum aantal woorden vaak zo weinig? Het maakt toch niet veel uit om het open te zetten tot, voor mijn part, 1500 woorden? Of zit er een streng beleid achter het aantal woorden?
Het is vaak een grotere uitdaging een verhaal te schrijven in weinig woorden, dan in veel, en omgekeerd, is veel woorden schrijven best ook gewoon meer werk (om het goed te doen). Ook is het wat makkelijker om alles te lezen, denk ik dan :)
Ik heb sowieso al nooit behoefte aan het schrappen van tekst. Hoezo 'kill your darlings'? 😁
Ja, ik ben het met je eens. Het zit voor mij in de weg van de vrijheid / creativiteit. Wat mij betreft zeg je als uitdager "boven zoveel woorden garandeer ik niet dat ik het lees" (als dat überhaupt al een garantie is). En dan is het gewoon simpel: als het te lang is en niet boeit, dan krijg je ook ...
Pittig maar wel leuk. Ongepolijst in 500 woorden.
Ik vind de woordlimiet juist prettig omdat het me dwingt tot de kern te komen. Ik kan altijd een kort verhaal/scene later nog uitwerken tot iets langers.