
De keukenkraan begon op een dinsdag weer te druppen.
Niet veel. Eén druppel. Dan een paar seconden niets. Dan de volgende druppel.
In de map met garantiebewijzen en handleidingen van apparaten die allang vervangen waren, vond hij wat hij zocht.
Van Leeuwen Installatietechniek
Hij herinnerde zich de man. Eind vijftig. Correct. Een vakman.
‘Als de kraan opnieuw gaat lekken, belt u dan gerust. Binnen twee jaar is het sowieso gratis,’ had hij bij het afscheid gezegd.
Hij belde.
‘Van Leeuwen.’
‘Met meneer Van Leeuwen? U hebt een paar jaar geleden mijn keukenkraan gerepareerd.’
‘Nee,’ zei de stem. ‘Dat was mijn vader.’
Een korte stilte.
‘Die is vorig jaar overleden. Waarmee kan ik u helpen?’
Hij keek naar het papier dat voor hem lag.
‘Laat maar,’ zei hij.
Hij verbrak de verbinding.
Die avond kreeg hij een melding dat zijn voicemail bijna vol was. Hij liep de berichten langs en wiste ze één voor één. Toen hoorde hij een rustige stem.
Goedemiddag, met Van Leeuwen. Ik kan morgen om 10 uur voor uw kraan langskomen. Schikt dat?
Hij luisterde het bericht nog een keer af.
Daarna nog een keer.
Zijn duim bleef boven ‘Verwijderen’ hangen.
Hij drukte het scherm uit.