Een logistieke nachtmerrie

‚Dan is de volgende controle over vijf jaar meteen ook de laatste mevr. Stevens‘

‚Maar... ik moest toch levenslang om de vijf jaar op controle komen?‘

‚Dat klopt, maar over tien jaar bent u inmiddels al enige tijd verscheiden.‘

‚Oh? Daar weet ik niets van!‘

‚Dat is goed mogelijk, ik heb dit bericht ook gisteren pas van de gemeente ontvangen, maar als het goed is zult u het uiterlijk morgen ook in de bus moeten hebben.‘

‚En op welke datum gaat dat dan gebeuren, staat dat ook in die mail?‘

Geconcentreerd scrolt de huisarts nogmaals door het bericht op zijn scherm.

‚Even kijken... dat zou dan... dinsdag 12 oktober 2032 zijn. Dan heeft u nog wel even‘ voegt hij er met geforceerd optimisme aan toe.

‚Maar dokter, ik ben pas 42 jaar, ik voel mij vislekker en zoals nu ook blijkt zo gezond als een kip.‘

‚Volgens mij haalt u hier iets door elkaar? Enfin, ik begrijp dat dit even schrikken is maar helaas kan ik hier niets aan veranderen. Dit is wat ik, om precies te zijn van de afdeling huisvestingsverordening, heb doorgekregen. Voor reclamatie moet ik u naar die afdeling verwijzen.

‚Huis-ves-tings-ver-or-de-ning’ herhaalt Anja wezenloos in het niets starend.

Ze laat er geen gras over groeien en beent op hoge poten van de huisartsenpraktijk linea recta naar de gemeente. Ze wordt al vrij snel te woord gestaan door een ambtenaar van de betreffende afdeling.

‚Ik wil een klacht indienen over mijn geplande sterfdatum. Ik vind het nogal brutaal dat dit zomaar, zonder overleg met mij, werd besloten; zo ga je toch niet met mensen om of wel soms?! Bovendien kan ik op die datum helemaal niet: ik wordt dan grootmoeder van mijn eerste kleinkind. Mijn zoon is die dag naar een symposium en zal op de A2 urenlang vaststaan in de file. Ik zal dan met mijn schoondochter naar het ziekenhuis moeten.‘

De ambtenaar zit nu even met de spreekwoordelijke mond vol tanden waar hij de achterkant van zijn bevende pen nog tussen probeert te frunniken.

‚Oh, Ik merk het al! Meneertje de ambtenaar dacht zeker de enige te zijn die over voorzienigheid beschikt, nou mooi niet! Ik eis een andere datum en in overleg met mij gemaakt, begrijpt u mij goed?‘

‚Ggoed mevrouw Stevens, ik zal kijken welke data nog vrij zijn, een mmomentje alstublieft... Ik heb nog een gaatje op 24 december 2032, dat is natuurlijk niet echt gezellig zo vlak voor de kerst, even verder kijken dan?‘

‚Ja graag, 24 december komt ook niet goed uit, dan sterft de vader van mijn schoondochter al. Haalt u zich die logistieke nachtmerrie maar eens voor de geest!‘

,Dan wordt het 15 januari 2033, de laatste mogelijkheid binnen de beschikbare sterfruimte in de agenda.‘

,Dan kan ik! Dat komt zelfs perfect uit want door een kortsluiting zal rond 16.00 uur de hele bovenverdieping van mijn huis in vlammen opgaan, waarna de rest van het huis tot de laatste draagmuur zal instorten. Kan het dan wel in de ochtend?‘