Het is maandagmorgen. Gespannen kijk ik op de klok. Het is half elf. Nog een half uur wachten. Ondertussen dwalen mijn gedachten af. Wat gaat de nieuwe uitdaging worden? Ik hoop dat het een uitdaging is waarover ik een leuk verhaal kan schrijven. Leuke verhalen schrijven doe ik het liefste. Ondertussen lees ik verhalen van andere schrijvers. Schrijvers die allemaal stuk voor stuk veel beter zijn dan ik. Om te zeggen dat deze schrijvers allemaal talent voor schrijven hebben, is misschien een belediging gezien de hoeveelheid verhalen ze op Vertelvuur hebben gezet.
Op bijna alle websites en boeken over schrijven lees ik, dat schrijven aan te leren is. Daar vertrouw ik dan maar op. Ik denk terug aan hoe het allemaal begon. Twee dagen nadat ik te horen kreeg dat de zenuwen in mijn rug zijn beschadigd, waardoor ik langzaamaan het gevoel in mijn benen ga verliezen, kwam ik een schrijfwedstrijd in de Libelle tegen. De opdracht stond me wel aan en ik begon te schrijven. Het gevoel dat het me gaf is onbeschrijfelijk, maar het was alsof er een dam werd opengezet. Ik heb wel zes versies geschreven.
Na dit verhaal begon ik meer verhalen te schrijven. Van net zoveel verhalen dat ik schreef verdwenen er evenveel in de prullenbak. Op internet ging ik op zoek naar meer schrijfwedstrijden. Practice makes perfect, right? Ik weet nog dat ik de wekelijkse schrijfopdrachten van SchrijvenOnline tegenkwam. De moed zonk me in de schoenen. De verhalen die daar te lezen zijn, zijn zoveel beter dan de mijne. Ik stopte met schrijven.
Maar de behoefte om te schrijven bleef. En toen nam ik de sprong in het diepe. Ik plaatste mijn eerste verhaal. Denkende dat ik een prima verhaal had geplaatst. Helaas kreeg ik de kous op mijn kop, mijn verhaal werd volledig afgebrand. Dagenlang was ik boos. Nadat mijn boosheid was weggeëbd las ik mijn verhaal en de commentaren nog eens. De commentaren brandden mij niet af maar mijn verhaal. En ze hadden gelijk, na herschrijven was mijn verhaal veel beter.
Hierna begon ik vaker verhalen te plaatsen. Totdat ik een mededeling las dat de wekelijkse schrijfopdrachten zouden stoppen. Dagen ben ik daar ontdaan over geweest, wat moest ik nu? En toen was daar Vertelvuur.
Ik kijk op de klok, nog tien minuten voor de nieuwe uitdaging. Vertelvuur brengt structuur in mijn schrijven. De commentaren van mijn medeschrijvers zijn van ongekend belang. Ze helpen mij om beter te worden. Om soms anders te denken. En ook al doe ik niet elke week mee, toch kijk ik altijd weer uit om de verhalen en de uitdaging te lezen.
Buiten hoor ik de klok elf uur slaan. De nieuwe uitdaging staat klaar. En ja, het is een leuke opdracht. Mijn hand begint te tintelen van opwinding. Ik ga beginnen.
Log in om te reageren
Dag Nicoline, Ik las je bijdrage met plezier. Het leest puur, authentiek, herkenbaar, kwetsbaar en pretentieloos. Het is inderdaad weinig show, veel tell. Maar hey? Als dat jouw stijl is en jij je daar goed bij voelt, is dat helemaal ok. Zolang je maar plezier hebt en houdt bij het schrijven. Kri...
Dag Nicoline, Ik heb geen echt antwoord op je vraag want ik ken het verhaal dat je schrijft niet. Ik ben ook niet echt bekend met alter ego's. Ik pruts maar wat. Voor mij is een alter ego, mijn alter ego, degene wie ik had kunnen zijn, Ik meng fictie met mijn eigen achtergrond, met mijn eigen verle...
Hoi Nicoline, Mooi, het leest makkelijk en het is letterlijk het verhaal over wat het met je doet! Het mooie van schrijven is dat het niet persé een wedstrijd is, wel bij verhaal van de maand natuurlijk. Elkeen die er plezier aan beleeft, wint. Zowel in het schrijven, het voorlezen als het lezen. E...
Hoi Tony, Bedankt voor je complimenten. Ik heb twee keer een verhaal ingestuurd naar Verhaal van de Maand, maar heb zelfs niet de longlist gehaald. Dus het zal nog wel de nodige schrijfuren duren voordat ik op deze lijst te lezen zal zijn. (wat betreft mijn rug: volgende maand wordt ik aan mijn r...
Ik wens je het beste toe voor je rug, dat ten eerste! Hopelijk lukt het ze. Ik denk het wel! Keep a positive.... je weet wel. Van het verhaal van de maand is het echt super random, ik heb mijn beste verhalen al zien niet doorkomen en veel mindere tot de top zien komen. Je weet het gewoon nooit, bl...
Fijn om een stukje van en over jou te lezen! Maar naar van die rugzenuwen :-( Heel herkenbaar hoe commentaar incasseren in het begin moeilijk is, dat had ik ook. Nu al veel minder gelukkig. Blijf alsjeblieft schrijven en lezen hier, jij bent een van al die mensen die het hier gezellig maken 👍🏻
Mijn beste Edwin, Bedankt voor je compliment, ik weet niet wat ik nog meer moet zeggen. Met dat incasseren heb ik het nog steeds regelmatig moeilijk. Maar net zoals jij gaat het al stukken beter als vorig jaar. Het hangt er ook vanaf wie welk commentaar geeft. Van de ene schrijver ontvang je het...
Een goede en eerlijke Tell. Herkenbaar, die twijfel aan je eigen kunnen. Dapper dat je de sprong in het diepe gewaagd hebt. Ook herkenbaar: Het wachten tot 11.00 uur maandagochtend, benieuwd naar de nieuwe uitdaging. graag gelezen
Hoi, Bedankt, Ancenita voor je reactie. Ik las laatst dat er een naam voor die twijfel aan eigen kunnen is, het simposter syndroom. Daar lijdt ik enorm aan.