Verkoeling nodig

Het was warm. Heet. Zelfs de mussen waren gestopt met tjilpen. Er stond geen zuchtje wind, de hele wereld leek stilgevallen te zijn. Niemand waagde zich buiten op het warmste uur van de dag. Alleen de hete, warme opstijgende lucht boven de geblakerde tegels bewoog.

Suus en Iris zaten binnen te spelen met de poppen. Langzaam. Hun spel miste de normale levendigheid. ‘Veeeeeel te heet!’ klaagde Iris voor de zoveelste keer.

‘Ja, ja, dat weet ik nu wel. Iedereen heeft het heet. Stop met zeuren!’ antwoorde haar 2 jaar oudere zus.

‘Ik ga afkoelen!’ mimede Iris met haar pop en ze stond op en liep richting de kraan. Ze draaide de koude kraan wijd open en duwde de pop eronder. Water spatte alle kanten op. De keukenvloer werd nat.

‘Wat doe je nu!’ gilde Suus. ‘Straks wordt mama boos! We moesten lief zijn! Maak het droog! Nu! Ze komt zo terug!’

Iris had helemaal geen zin om naar haar zus te luisteren. ‘Nee, nu gaat ze zwemmen.’ En ze begon met de pop door het water stampen.’

‘Stoppen! NU!’ gilde Suus. Ze pakte de arm van haar zus vast.

‘Neeeee, laat me los!’ begon Iris nu ook te gillen terwijl ze haar arm los probeerde te rukken. ‘Ik heb het te warm, ik moet afkoelen!’

‘Stop! Ruim op!’ bleef Suus gillend eisen.

‘NEE, NEE, NEEEEE! Ik wil afkoelen! Laat me los!’

‘Jij wil afkoelen? Stom kind. Ik LAAT je afkoelen!’ Suus liet abrupt Iris’ arm los en draaide zich om naar de vriezer en rukte alle lades eruit. Iris was even stil van verbazing. Toen greep Suus de arm van Iris en duwde haar zusje snel de lege vriezer in. ‘Wat..?’ Voor ze nog iets anders kon zeggen of doen, klapte Suus de deur dicht. ‘Ga daar maar afkoelen, kreng!’ schreeuwde ze. ‘Suus, het is hier helemaal donker. Doe de deur open.’ piepte Iris. Suus hoorde haar al niet meer, ze was boos naar boven gestampt.

‘Laat haar maar een uurtje afkoelen,’ dacht ze boos, ‘voor mama straks terugkomt, ruim ik alles wel op….’ Ze zuchtte, pakte een Donald Duck en begon rustig te lezen op haar bed.