Verrassend

Gaan kamperen in Frankrijk? Geen sprake van! Last minute vinden we gelukkig nog twee vakantiewoningen aan de kust van de Languedoc, zij het op een tachtigtal kilometer van elkaar verwijderd. Tussen beide huurperiodes ontbreekt  één nacht. Na de eerste week in Argelès sur Mer, zoeken we in de broeierige hitte vruchteloos een hotelkamer. Ten einde raad rijden we een campingterrein binnen. We hebben geen tent maar de twee dochtertjes kunnen slapen in de ruimte achterin onze Peugeot stationwagen en wij voorin. Gevaar dreigt! Straks vinden onze dametjes deze manier van overnachten keigaaf en willen meer van dit.

De volgende morgen maken wij op onze tocht naar de tweede vakantiewoning een ommetje en ontdekken bij toeval het dorpje Pézenas. De verschroeiende zonnewarmte verdwijnt als bij toverslag in de smalle steegjes met hoge gebouwen die voor verkoeling zorgen. Wie de echte Piscénois, de inwoners van dit historisch stadje zijn, is moeilijk te achterhalen. Het is net of alle kunstenaars van Montmartre hier een tweede vakantieverblijf hebben. Naast bistrots en eethuisjes is het dorp een aaneenschakeling van pittoreske boetiekjes en kunstgalerijen.  

Op een straathoek wenkt een sympathieke jonge Française naar ons. Ze lijkt zo uit een Franse kostuumfilm gestapt. Onze dochtertjes kijken met grote ogen naar haar weelderige jurk met hoepelrok. Ze vraagt of we weten wie de bekendste inwoner van Pézenas was en vertelt:

‘Rond 1647 woonde Armand de Bourbon Conti in Château de la Grange des Prés in de buurt van Pézenas. Hij zocht vertier voor zichzelf en zijn tientallen maîtresses’, zegt ze met een schalkse glimlach. Dan vertelt ze hoe de Prince de Conti schrijvers en kunstenaars uitnodigde. Eén van hen was de Parijse Jean-Baptiste Poquelin, later bekend als Molière. Hij werd en wordt nog steeds  geprezen om zijn komedies en al snel vond men hem terug aan het hof van Lodewijk XIV.

‘Ook al was Poquelin een geboren Parijzenaar, hier in Pézenas zag hij voor het eerst het levenslicht als de kunstenaar Molière. Haast alle bakkers, hotels, wijnkelders, restaurants, theaters, noem maar op, dragen hier zijn naam’, gaat ze verder. 

Tot groot jolijt van de kinderen opent de chique mademoiselle een kanten parasol waaruit een handvol Berlingots vallen, de kleurrijke piramidevormige harde snoepjes die hier al eeuwenlang artisanaal gemaakt worden. Terwijl de kinderen het lekkers bij elkaar graaien, zet de mysterieuze dame haar tocht verder.

Het sfeertje van artiesten hangt inderdaad al eeuwen in dit stadje. Het is er zo ongedwongen dat plots onze kleinste zoek raakt in een kledingzaak. Ze is achter een hondje aangesneld en kijkt beteuterd en betrapt als we haar vinden naast het diertje op de stoep.

Dit oord telt talloze brocante- en antiekwinkels met serviezen, schilderijen, wijnvaten, schoolmeubilair, tafellakens, lampen en verroeste tuinmeubelen uit de belle époque. Van oudsher strijken hier kunstenaars neer van allerlei pluimage.

Pézenas. Wat een revelatie! Onze strandvakantie heeft onverwacht een hoog cultuurgehalte gekregen.