Op de achtergrond draait Supertramp. Crime of the century. De absurd hoge stem van Roger Hodgson maakt plaats voor een strijkerskwartet dat een duel aangaat met de saxofoon van John Helliwell. Ik buk me en trek de canvas tas onder het onopgemaakte bed vandaan. Ik bevries als ik weer overeind kom. De vezels snijden in mijn handen. Duizend gedachten vliegen door mijn hoofd, maar het is moeilijk om er één te kiezen, laat staan een volledig plan te maken.
Ik pak een wit T-shirt dat in massa's op vliegvelden verkocht wordt als je vergeten bent een souvenir te kopen. De gebroken fles verdwijnt ingewikkeld in het katoen onderin de tas. Ik veeg met mijn ellenboog mijn voorhoofd af en proef zweet en de metalige smaak van bloed. Mijn schoenen verdwijnen in de tas. En als een doorgewinterde hotelganger pak ik de "complimentary" shampoo en zeep die ik eigenlijk niet verwacht had in een hotel van dit kaliber. Ook het glas dat voor tandenpoetsen of sinaasappelsap, of beiden, kan worden gebruikt stop ik in de tas. Als iemand vraagt wat er rinkelt heb ik een verklaring. Neem ik haar BH mee als aandenken? Als mijn tas wordt doorzocht en ze vinden een wit kanten stuk ondergoed met bloedvlekken heb ik wel wat uit te leggen. Toch dwarrelt het kledingstuk naar beneden in het gapende gat van mijn tas. Alles wat herinnert aan deze nacht veilig opgeborgen. De hotelkamer zelf is nog wel een probleem. Het bloedspoor naar de badkamer is moeilijk te missen, maar dat is nu niet op te lossen. Een laatste check in de gebarsten spiegel laat zien dat ik snel ergens slaap moet pakken. En een paracetamol zou ook geen overbodige luxe zijn.
"Cleaning service, can I enter?" Shit. Te laat. Dat zo'n hotel echt schoonmakers heeft verwacht toch niemand. Nu kom ik niet meer ongezien weg.
"Hold on a minute, not ready yet." De hengsels van de tas drukken in mijn rug, en er klinkt zacht gerinkel als ik een rondje draai. Uiteindelijk loop ik toch naar de deur. De klink voelt koud in mijn hand. Voorzichtig probeer ik te bepalen of ik kan horen waar de schoonmaakster is. Dan klinkt achter me een schorre stem.
"Hello darling, already leaving? I tought you liked it." De blondinr e wijst met haar zwarte stilettohak in de hand naar het bed. Zuchtend zet ik de tas weer neer.