Het raam zat aan de verkeerde kant van het bed. Ik greep het laken met beide handen vast en trok het tot onder mijn kin. Ik keek rond, de ventilator, het bureau en het koffieapparaat. Ik liet het laken en mijn adem los. In de kamer naast me huilde een baby en in de gang passeerde een ruziënd koppel. Ik stak mijn voeten vanonder het laken en wriemelde met mijn tenen.

Het was stil geworden nu, op een stil maar aanhoudend gezoem na. Ik ging recht zitten en draaide mijn hoofd tot ik dacht te weten van waar het geluid kwam. Ik trok mijn valies met een ruk open en het gezoem stopte. Op de bodem lag mijn werk. Ik sloeg het deksel dicht. Het gezoem begon opnieuw.

Ik ging douchen, maar het gezoem bleef. Ik draaide de kraan helemaal open. Ik waste mijn haar en stond daarna met mijn handen over mijn oren. Het gezoem drong overal doorheen. Ik droogde me af en trok een short en t-shirt aan. In de gang, op weg naar het ontbijt dacht ik dat het gezoem minder werd. Maar in de lift was het zo luid dat andere gasten mij aankeken, hoewel ze niets durfden zeggen. Toen ik de ontbijtzaal binnen ging was het oorverdovend. Mensen riepen om elkaar te verstaan. Het meisje aan de check-in riep iets onverstaanbaars naar mij en wees naar boven. Ik liep de trap op naar mijn kamer. Het gezoem minderde, maar verdween niet. Ik sloot de valies, met het werk erin, en nam ze mee naar de ontbijtzaal. Het gezoem veranderde in een knorren. Ik zette de valies op een stoel naast me. Mensen knikten naar me en lachten. Sommigen legden hun hand op de valies en wreven er over.

Ik at mijn spiegelei en croissant zonder te kauwen. Mijn koffie was lauw en dus dronk ik hem in één slok op. Ik haastte mij naar het zwembad. Er was maar één ligstoel vrij. Ik ging liggen en zette de valies naast me. Een schril geluid als nagels over een krijtbord kwam uit de valies. Ik draaide me om en sloot mijn ogen. Mijn linkerarm deed pijn, ik draaide op mijn andere kant. Ik zocht mijn oordoppen. Voor ik ze vond, tikte de badmeester op mijn schouder. Hoewel hij tegen de zon in stond, zag ik dat hij naar mijn valies wees.

Ik knikte en stak mijn duim op. Ik stond recht en legde mijn valies op de ligstoel. Het krassende geluid zakte weg, maar niet helemaal. Ik deed de valies open. De zon viel op mijn werk. Het werd stil.

Ik zette mij op de grond naast de ligstoel. In het zwembad was een vergadering aan de gang. Ik hoorde ze praten. Het zei mij niets.

Versiegeschiedenis

Versiegeschiedenis