#36 Sterfdatum. Of niet.

Door het immense raam van zijn penthouse staart hij naar de boten in de haven. Hoewel zijn rijkdom buitenstaanders vaak anders doet vermoeden geniet hij iedere keer weer van dit uitzicht als hij hier woont. Hij neemt nog een slok van zijn espresso en genietend van de warme ochtendzon op zijn gezicht sluit hij zijn ogen, in een zeldzaam moment van vredige stilte in zijn drukbezette agenda.

 Er klikt een zacht geluid. Hij zucht, draait zich om, loopt naar zijn laptop, ziet een nieuw mail en opent hem. Het voelt alsof een kille hand zich om zijn maag en hart sluit. De adrenaline is direct aanwezig. Die ervaring is in een andere setting bekend terrein maar in deze context nieuw en erg onaangenaam.
Hij leest de mail nogmaals.
 “Helaas moet ik je mededelen dat Hogerhand zojuist heeft besloten dat jouw sterfdatum 17 juli 2033 is. Hiernamaalse groeten, Ayrton”.

In shock draait hij zich om. Vol onbegrip en ongeloof grijpt hij naar zijn hoofd.
Ayrton? DE Ayrton, zijn idool? Hoe dan?
Een grap? Zijn hersenen beginnen op volle toeren te werken. CL misschien? Nee, die is veel te serieus. MV dan, om hem af te leiden voor komende zondag? Mwah, misschien vroeger maar sinds de geboorte van zijn dochter is hij rustiger geworden. Bovendien heeft hij zijn handen vol aan zijn simracing.

De zelfbenoemde diva komt binnen. Met haar -soms- wat krakerige stem zegt ze: ‘Hi, dear. What do you think of my dress for today?” Hij antwoordt iets wat hij denkt dat zij wil horen. Heupwiegend loopt ze de kamer weer uit.
Zal hij haar de mail laten lezen?  Nee, niet doen, ze is zo al behoorlijk instabiel.
Hij moet dit alleen zien uit te vogelen.

 Dat kon hij, daar was hij zeker van. Zijn hele leven lang heeft hij, met steun van zijn vader, al veel tegenslagen overwonnen. Het pesten op school, de discriminatie daar èn later in de werkomgeving, het soms denigrerende commentaar van zowel professionele commentatoren alsook van oude rotten uit het vak: been there, seen that.
Die ene allesvernietigende mokerslag spande de kroon echter nog steeds.
Die -achteraf door de wedstrijdleiding toegegeven- ‘human mistake’ kostte hem een wereldtitel.
Daarna moest hij uit een zeer diepe put kruipen maar ook toen krabbelde hij weer op en uiteindelijk werd hij er mentaal sterker door. Voor zijn enorme veerkracht en zijn niet aflatende drang te willen groeien en zichzelf verbeteren zou hij zijn vader en moeder altijd dankbaar blijven.

 Hey man, laat het bezinken, maant hij zichzelf tot rust. Grap of niet: HIJ en niemand anders heeft altijd de touwtjes in handen gehad als het over keuzes in zijn leven gaat en die wetenschap, dat feit, laat hem ook nu niet los.
Kort daarna begint er ergens diep van binnen bij hem iets te broeden.

 De dag na de race. Alle kranten openen met hetzelfde onderwerp.
“EEN GITZWARTE DAG VOOR DE F1 WERELD. DE GOAT IS NIET MEER”.

 Het is maandag 2 mei 2033.